Don’t accept it!

Το συγκεκριμένο κείμενο γράφτηκε για την εξαιρετική καμπάνια dontacceptit.

Η λεκτική, η ψυχολογική και η σωματική βία που πολλές γυναίκες βιώνουν στην εποχή μας, τις απομονώνει, τις εκμηδενίζει και θανατωνει την αξιοπρέπεια τους.

Η γυναίκα αυτή μπορεί να είναι η μάνα σου, η αδερφή σου, η φίλη σου, η γειτόνισσά σου, η διαδικτυακή σου φίλη, η υπάλληλος που σε εξυπηρέτησε σήμερα με εκείνο το περίεργο άδειο και θλιμμένο βλέμμα και τα επιμελώς κρυμμένα σημάδια κάτω από το μακιγιάζ της και τα ρούχα της.

Ας ενεργοποιηθούμε ολοι μας!

Θα μπορούσε να συμβεί σε εσένα, σε εμένα.

Και εσύ!

Και εσύ που μέσα από αυτό το κείμενο αναγνωρίζεις σκηνές από την ζωή σου. 
Μίλα! 
Μίλησε στην οικογένεια σου, στους φίλους σου. 
Αυτό που ζεις, αυτό που βιώνεις δεν είναι το φυσιολογικό. 
Δεν το αξίζεις. 
Δεν είναι η τιμωρία που πρέπει να υπομενεις γιατί “Εσύ φταις”!

Ενημερώσου, κατήγγειλε, στήριξε και περιθωριοποιησε τον θύτη, όχι το θύμα.

#dontacceptit

“Μπορείς”

Τον γνώρισες σε μια φάση της ζωής σου κάπως δύσκολη. Για αυτό έγινες στόχος του. Στόχος και θήραμα ήσουν από την αρχή. Το κατάλαβες όταν ήταν αργά πιστεύεις? ¨Οχι! Ποτέ δεν είναι αργά! Νομίζεις πως είναι αργά. Αυτό θέλει να πιστεύεις.
Είναι αυτός που στην αρχή της γνωριμίας σας εμφανίστηκε ως “o προστατευτικός”, “ο γλυκός”, που όταν τάχα κάποιος “πείραζε” το δικό “του” κορίτσι, γινόταν σε δευτερόλεπτα επιθετικός, βίαιος, αλλοπρόσαλος γιατί το μόνο που ήθελε ήταν να σε προστατεύσει.
Είναι αυτός που σιγά σιγά ήθελε να ελέγχει κάθε σου βήμα, κάθε σου πράξη, κάθε σου φίλο/η, κάθε σου επαφή, κάθε σου σκέψη.
Είναι αυτός που την πρώτη, την δεύτερη, την τρίτη φορά που για ασήμαντη αφορμή ξέσπασε βίαια πάνω σου, την επόμενη μέρα ζήταγε γονατιστός συγνώμη απολογούμενος:”Απλά είναι τόση η αγάπη που σου έχω που παθαίνω πανικό στην σκέψη και μόνο ότι μπορεί να σε χάσω”. Και εσύ τον δικαιολόγησες εκείνες τις πρώτες φορές λέγοντας : “Είναι απλά τρελός για μένα!” γιατί είχες ανάγκη να καλύψεις το συναισθηματικό σου κενό! Το συναισθηματικό σου κενό που το είχε μυριστεί από την αρχή.
Είναι αυτός που σιγά σιγά, με βήματα αργά, μελετημένα, σκόπιμα, σε έκανε να πιστεύεις πως δεν είσαι αρκετή, πως τίποτα δεν κάνεις σωστά, πως δεν είσαι αρκετά όμορφη….Είναι αυτός που έθαψε την αυτοεκτίμηση και τον αυτοσεβασμό σου.
Είναι αυτός που φρόντισε σιγά σιγά να σε κάνει να πιστέψεις πως όλοι οι άλλοι εκτός από τον ίδιο δεν σε αγαπούν, δεν σε εκτιμούν, δεν σε νοιάζονται, δεν θέλουν το καλό σου, σε αδικούν. Μόνο αυτός σε αγαπά! Η οικογένειά σου ΟΧΙ! Οι φίλοι σου ΟΧΙ! Και απομακρύνθηκες μέρα με την μέρα από όλους και από όλα. Και κλείστηκες στον εαυτό σου. Και σε έκλεισε σε ένα κλουβί με αιχμηρό συρματόπλεγμα, σε ένα κλουβί που ο ίδιος έφτιαξε για σένα. Γιατί ΜΟΝΟ αυτός σε αγαπά! Η οικογένειά σου ήθελε πάντα το κακό σου, οι φίλες σου πάντα σε ζήλευαν για την ευτυχία σου και την τύχη σου να τον γνωρίσεις και οι φίλοι σου πάντα ήθελαν να σε πηδήξουν.
Είναι αυτός που ξέσπαγε πάνω σου γιατί το φαγητο που του σερβιρες ήταν πολύ καυτό ή πολύ κρύο, γιατί τα παιδιά κάνουν φασαρία και τον ενοχλούν, γιατί “Τι έκανες όλη μέρα και δεν είναι σιδερωμένο το συγκεκριμένο πουκάμισο; Μήπως έχεις γκόμενο;”. 
Είναι αυτός που σε έκανε ένα ακοινώνητο πλάσμα. Με την πολύ απλή δικαιολογία πως όλες σου οι φίλες είναι ανήθικες και απατούν τους άντρες τους ή ακόμα ακόμα πως του την έπεσαν.
Είναι αυτός που εκείνο το βράδυ που αποφασίσατε να βγείτε μετά από πολύ καιρό με παρέα, ήπιε λίγο παραπάνω. Και όταν του είπες πως θα είναι καλύτερα να οδηγήσεις εσύ που είσαι νηφάλια, τον μείωσες, δεν τον επμπιστεύτηκες. Και εκείνος βγήκε από τα ρούχα του , προσβλήθηκε. Και οδηγώντας επικίνδυνα, σε χτυπούσε βρίζοντάς σε ενώ εσύ ήσουν κουλουριασμένη στο κάθισμα σου δίπλα του.
Και δεν μίλησες ποτέ. Φρόντιζες να μην ακούγονται ποτέ οι κραυγές σου. Γιατί είχες πάψει να έχεις φωνή. Γιατί έπρεπε να προστατεύσεις την εικόνα της σωστής οικογένειας και του υποδειγματικού οικογενειάρχη. Γιατί αυτός ο άνθρωπος ήταν δική σου επιλογή. Γιατί ότι και να γίνει ανάμεσα στο ζευγάρι, στο τέλος θα τα βρει, όπως έλεγαν οι παλιοί.
Και όταν καποιος από το περιβάλλον σου υποψιαζόταν κάτι, εσύ τον διέψευδες και ίσως να γινόσουν και επιθετική απέναντί του, ίσως ακόμα και να τον απομάκρυνες. Μα ήταν η ντροπή που σε οδηγούσε. Πάντα όμως με το βλέμμα χαμηλωμένο και λόγια μισά. Γιατί ήξερες πως όλα ήταν ένα ψέμα που σου είχε φυτέψει στο μυαλό.
Μα πρέπει να έρθει η στιγμή που πεις :”Ως εδώ!!!” Αυτή η στιγμή είναι η αρχή του τέλους! Και για το τέλος πρέπει να είσαι δυνατή και αποφασισμένη. Γιατί δεν θα σε αφήσει τόσο εύκολα ήσυχη, δεν θα παραδώσει αμαχητή τα όπλα του.
Στην αρχή θα το παίξει αδιάφορος:” Πολύ που με νοιάζει! Και αν φύγεις πού θα πας; Δεν έχεις πουθενά να πας!” θα πει γελώντας. Γιατί όλον αυτόν τον καιρό φρόντισε να σε απομονώσει από όλους και να τους κάνει όλους εχθρούς σου.
Και όταν δει πως δεν κάνεις πίσω, πως είσαι αποφασισμένη, πως ακόμα υπάρχουν άνθρωποι που σε στηρίζουν γύρω σου γιατί πάντα ήξεραν τι συμβαίνει αλλά, θα αρχίσει τα παρακάλια. Τα κλάματα. Θα διατυμπανίζει πόσο πολύ δυστυχής είναι που σε χάνει, που χάνει την γυναίκα της ζωής του.
Και αν και τότε καταφέρεις να μην πέσεις στον βούρκο του ξανά, τότε θα χάσει την ψυχραιμία του και θα ξεκινήσει την επίθεση. Θα πει πως ήρθε η ώρα να λύσει την σιωπή του και να μιλήσει για όλα αυτά που συνέβαιναν αυτά τα χρόνια. Πως ήσουν άστατη, πως δεν ενδιαφερόσουν για την οικογένειά σας, πως ειχες γκόμενους, πολλούς γκόμενους και τον καημένο τον απατούσες συνέχεια και αυτός υπέμεινε αυτή την κατάσταση γιατί ήθελε να κρατήσει την οικογένειά σας ενωμένη. Ισως και κάποιος από αυτούς τους άντρες να σε ξεμυάλισε τώρα και να θες να χαλάσεις το σπιτικό σας. Έτσι θα πει.
Και ναι! Θα υπάρξουν άνθρωποι που θα τον πιστέψουν. Μην σε νοιάζει. Γύρνα την πλάτη. Εσύ ξέρεις την αλήθεια. 
Άντεξε!!!
Άντεξε!!!
Αξίζεις!!!
Μπορείς!!!
Φτάσε ως το τέλος!!!
Σου αξίζει η ευτυχία!!!
Σου αξίζει η ελευθερία!!!
Μπορείς!!!
Φύγε!!!
Τρέξε!!!
Αυτή ειναι η στιγμή σου. Γύρνα την πλάτη σου. Ξέχνα το χθες. Φτιάξε το δικό σου αύριο. Μην τον φοβάσαι. Είσαι δυνατή!!!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *